kaptan

eskiden sözlüğümüzde aktif yazarların göründüğü butona verilen isimdi...
sevgili admin, nasılsın iyi misin...
bu butona el atarsan, sana babamın çalıştığı kilisenin mahzeninden, efsane bir papaz şarabı getiririm...

şariler parkında şu an 8 yazar görünmekte olup, yazanlara da 100 cc kutsal suyumuzdan hediye edeceğim...

haleluya...

yapılacak yeni programları için bana ulaşıp sponsorluk isteyen güzelim televizyonumuz...
sonra ne oldu biliyor musunuz...
ben patrona gittim...
dedim arif bey, ben beşiktaş'ı çok seviyorum biliyorsunuz, benden yeni program için kanepe rica ettiler...
adam da sağolsun kırmadı...
yaptık siyah beyaz koltukları, gönderdik, çiçek oldu...
1 hafta sonra, ilk program, geçtim tv karşısına...
izleyeceğim ve sonunda portakal ahşap yazacak, mutlu olacağız...
ananı avradını...
programa 3 tane izmarit çıktı...

DUFÇUF DUFDUFDUÇUFÇUF...
BEŞİKTAŞIN HİKAYESİ BÜYÜK BU SEVDAYDI...
SİYAHLA BEYAZDI BÜYÜK AŞKIN ADI...
OV YEE...
Bİ DE ÇARŞI VARDI ÇILGIN MI ÇILGIN...
BEŞİKTAŞA BÜYÜK BİR AŞK BESLERDİ...
OV YEE...
DEPLASMANA DA GİDERDİ TARAFTAR...
İNÖNÜYE HER MAÇ GİTTİĞ GİBİ...
TARİH YAZMASINI DA BİLİRDİ...
OV YEE...

arkada kimin kanepeler var...
benim...

bu da böyle bir anımızdı...

şimdi o sponsorluklar bitti...
firmam sponsorluğa küstü...
televizyon kapandı...
lavuklar öldü...
üzerlerine bu beste sinen kanepeleri geri dahi almadım...

ama beste hala aklımda...

her haberleri geçtiğinde “oy veren elimi hipopotamlar siksin” dememe sebep olan yönetim…
ben cami duvarına işesem bir şey olmayabilir, ama kilise duvarına pornografik yazılar mı yazdım, ne yaptıysam allah belamı verdi sayelerinde…

hele ki beyoğlu yosmalarına karşı alındığında, sıcak havada saçı üçe vurduktan sonra kafayı buz gibi soğuk suyla yıkamak gibi haz veren durumdur…

evli olmasak orgazm demek isterdim ama, evliyim, demiyorum…
burada gülücük var…

kapitalizme yenik düşüp fiyatları o biçim yaptıktan sonra, bizzat kapitalizme yenik düşerek yerini espressolab denen kahve zincirine bıraktığını üzülerek öğrendiğimiz, baba mekânı…

bu gidişle semtte büyük beşiktaş çarşısı yazısındaki beşiktaş'tan başka beşiktaş ile alakalı bir şey kalmayacak…

şemsi paşa pasajı gibi cümle…

son entry tarihinden bu yana halen devam eden arayıştır…
zaten bu ülkede bir adalet, bir de beşiktaş'a stoper, asla bulunamayan başlıca iki şeydir…

siyasi mesaj severiz…

halen devam eden, sadece dile getirilmeyen projelerdir...
biz bazen bir hastanede kan veririz...
bazen bir cenazede tabuta konan atkı, dağıtılan su oluruz...
bazen kitap oluruz, defter oluruz, ilaç oluruz...
bazen çiçek oluruz, forma oluruz, ilk defa stadı gören bir çocuğun yüreği oluruz...
dünya yok olana dek;
buz buradayız..!

son açıklamalar ve anlatılanlardan sonra, biz kongre üyelerine satıldığı gibi yapılamayacağını anladığımız tribün projesidir...

bize anlatılan projede, üst kat ile alt kattaki eğim farkının giderilerek, tabandan tavana doğru tek bir tribün olacağı söylenmiş, mimari ve statik projesi hazır denmişti...
şimdi alt kattaki koltukların kaldırılması planlanıyor, üst kat ise hiç ortalarda yok...
bu tam olarak kara duvar değil de, beyaz yalan gibi sanki...

sorun yok, oy vermek de, geri almak da çok zor iş değil...

cenazelerde tabuta konulan atkı…
düğünlerde çekilen ilk üçlü…
doğumlarda asılan ilk bayrak…
kederde gözyaşı akıtılan omuz…
beraber atılan kahkahalar…
acısıyla, tatlısıyla tüm yazarlarının bir hayatı paylaşıyor olması…

15 yıl, dile kolay…

uzun zaman sonra, gözünü sözlükle açan veteran yazarın mutluluk hormonlarının beyninden taşarak ellerine yansıması olayını tüm sözlükle paylaşma isteği...
gününüz güzel geçsin...

semih kılıçsoy ile birlikte gerek altyapının çalışıyor olmasına, gerek forvet hattının dinamik olmasına duyduğumuz inancı arttıran genç oyuncumuz…

olması gerektiği zaman, olması gerektiği yerde, ayak, hava, çevre hakimiyeti yüksek görünüyor…

dilerim üzerine koya koya devam etsin…
sonu batuhan karadeniz gibi mizahımtrak yorumlar yapan ex bir futbolcuya dönmesin…

23 mayıs 2024 beşiktaş trabzonspor maçı öncesinde dillere dolanan, ve maç esnasında açılan pankart ile damga vuran slogandır...
cuk diye oturmuş, beşiktaşımız da trabzon'a cuk diye oturtmuştur...
aynı tribünde, aynı pankartla, cimbom denen (ne demekse) göteleğe de oturtmamıza tercüman olacak slogandır aynı zamanda...
muçiiiiiyaaaaaa diye şarkı yapılmasaydı iyiydi...

son senede kendi markası ile ürettiği ürünlerinde gözle görülür, elle tutulur, dişe dokunur manada olumlu aksiyonlar alınan, lisanslı ürün satış merkezimizdir…

ulan bir ara beyaz tişört alıyordun, ertesi gün gri oluyordu…
siyah tişört alıyordun, ertesi gün yine gri oluyordu…

şimdi hiç alamıyorsun gerçi…
çünkü dişe dokunduğu kadar, fiyatlarıyla göte de dokunuyor…

eylül sonu, havalar serinleyip, herkes yazlıklardan, yıllık izinlerden döndüğünde, eski ve yeni tüm yazarların bir araya gelmesi ile yeniden başlatılacağını duyurduğumuz buluşmalardır…

buradan çıkıldığında erkek yazarlara hamam ikramımız olacaktır…
kadın yazarlarımıza da kocalarından uzak 1 gece vaat ediyoruz…

(bkz: Galatasaray)

süslenmesi ve süsleyenler, müslümanlık ve dünya için en büyük tehlike olan nesnelerdir…

çocuklar, bir kereden bir şey olmayacak kadar taciz edilebilir…
kadın cinayetleri tavan yapabilir…
ahlaksızlık, rüşvet, iltimas alıp başını gitmiş olabilir…
olsun…

ama çam ağacı süslendiğinde…
ya hadi lan ordan…

kireçtaşından bozma plastik alaşım haliyle millete sebze diye yutturulan sebzemsi şey...
kokusu, aroması, serin sulardan kızgın kumlara götürüyor beni...
şakasına yedirmeye çalışan arkadaşımla 3 ay konuşmadım...
3 ay her yediğim şeyden kereviz tadı aldım...

sözlük gitmez dediğim başlıktır...
sözlük gider gibi olur, gitmez, kalır sözlük...
1283, içimizde...

açıklamaları ile futbol camiasına korku salan, kulüpleri titreten, herkesi hizalayan küçük enişte...
koskoca beşiktaş'ın basın sözcüsüne bak...
oğlumu çıkarsam kamera karşısına, "sizin yapacağınız işe sıçayım" der, bu amcadan daha etkili olur...

her gün birbirini anlamaktan, insanlıktan, hoş görüden uzaklaşan bir toplum olduğumuz gerçeği içerisinde, çölde açan bir çiçek, Afrika sıcağında bir yağmur bulutu, sidik gibi sıcak bir denizde soğuk su kaynağına denk gelmek, karpuzun en çekirdeksiz ve kütür kütür yerini ısırmak kadar güzel, iç ferahlatıcı, yüz güldürücü rastlaşmadır…