confessions

huzur tribünde

2. nesil Yazar - - Yazar -

  1. toplam entry 8077
  2. takipçi 0
  3. puan 188656

fikret orman

huzur tribünde
2 kasım 2014 beşiktaş fenerbahçe maçı--

“Gökhan Töre’nin atılmasına neden olan laf bugün rakip oyuncu tarafından söylendi ama gereken yapılmadı. Oyuncumuza gösterilen kırmızı kart 4. hakemin itirazıyla verildi. Oyunun gidişatında tehlike yaratacak bir durum yoktu. Kesin bir kırmızı kart olduğuna inanmıyorum. Demba Ba’nın pozisyonunun da kırmızı kart ve penaltı olduğunu düşünüyorum.”

(vurgula: Her yıl iyi gidişatımızla alakalı sistematik olarak engellemelerle karşılaşıyoruz. Bizim camiamız bunları hak etmiyor. Tarzımızı değiştirme kararı aldık. Futbolu yönetenler bizim lisanımızdan anlamıyorlar.)

Beşiktaş bu kadar emek ve zahmet içinde mücadele ederken hele ki Süleyman Seba’nın adının verildiği sezonda bunlara maruz kalması çok ayıptır. Artık bunlara izin vermeyeceğiz.”

2 kasım 2014 beşiktaş fenerbahçe maçı--


iyi güzel söylüyorsun da başkan, her yıl evet her yıl aynı şeyleri görüyoruz. şimdi kalkıp bunlara izin vermeyeceğiz dersen kimse sana inanmaz. hatırlasana, geçen sene de aynı şeyleri söylememişmiydin.

2 kasım 2014 beşiktaş fenerbahçe maçı

huzur tribünde
2-0 vasat oyunumuzla kaybettiğimiz maç. fenerbahçe çok mu iyi oynadı, hayır. bülent yıldırım çok mu iyi yönetti, tabiki hayır. adamların kalesine şutumuz 1 elin 5 parmağını geçmez. takımı yermek gibi bir amaç değil. sağ bek sıkıntısı yine yeniden çığ gibi büyüyor ve takım içinde görünmüyor sanırım.

maç öncesi derbi havası da yoktu statta.[ybkz]swh[/ybkz] olmayınca olmadı yani.

kartal sözlük

huzur tribünde
hayatıma çok büyük insanlar sokan sözlük. misal benim abim yoktu ama artık var. onun dışında güzel arkadaşlıklar vs. vs. bazen hiç gelmeseydim keşke dediğim anlar oldu ama gelmeseydim bunlar şunlar olmayacaktı diye düşününce o anları da unuttum.

tamam şimdi fazla şey yapmıyorum. gidiyorum ben yea.

sözlük yazarlarının itirafları

huzur tribünde
herkesi ben gibi zannediyorum.[ybkz]swh[/ybkz] ben nasıl davranıyorsam onlar da bana öyle davranacak gibi gördüm hep. gerçeklerle yüzleştikçe vazgeçmedim de bu huyumdan. çok değer verdikçe, çok can yakacaklarını öğrendim. ilkokul bebesi gibi bunları buraya yazmak istemezdim ama derdimi en iyi anlatacağım yerlerden biri burası.

fazla değer vermeyin. kimseyi gözünüzden de sakınmayın. gerçi ben, yarın yine aynı hataya düşebilirim ama bilemiyorum. yaşadıklarımı, hissettiklerimi başkasına yapsam diye empati bile kuramazken, ben yaşadım, yaşattılar. bir olayım var, terk edilsem o kadar canım acırdı, acıdı, bitti. hele bu gece, tamamen bitti.

sözlerime burada son verirken, büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öperim.
103 /

neden bekliyorsun?


bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol