son zamanlarda kendilerinde yıldız futbolcu imajı gördüğüm tribündür.
takım ruhu bütün staddadır. sadece kapalı da değildir. tamam, onların bu alandaki emeği, çabası yadsınamaz. ama 90 dakika boyunca yeni açığın tüm çağrılarını es geçiyorlarsa işte ben o zaman kendilerinde bir "guti" görürüm ki bu da beni sinir eder.
eski den bütün stadı ayağa kaldıran kapalıydı. sosyeteyi bile dakikalarca ayağa diker, tezahürat ettirirdi. şimdi ise varları yokları alt taraf olmuş. ne yeni açığa pas atıyorlar, ne eski açığa oynuyorlar, ne de numaralıya orta yapıyorlar...
varsa yoksa bencil futbol. ben yetenekliyim, bakın neler yapabiliyorum felsefesi... ekran başından hoş görünüyor olabilir ama eğer oradaysanız, o anı yaşıyorsanız ve bütün çağrılarınıza kulak tıkayan bir kapalı görüyorsanız ve 90 dakika boyunca bir "efsane yazdın tarihe beşiktaş" bile yapamıyorsanız yeni açık olarak kapalıya sitem etmekte hakkınızdır, hakkımızdır.
eskiden ruhumuz yeterdi, şimdi ne oldu o ruha bilmiyorum. yetemiyoruz gibi sanki...
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?