wolfsburg'da görev yaparken kısa bir süre öğrencisi olan tuncay şanlı'nın pek de olumlu anmadığı hoca:
“Felix Magath anlatılacak gibi değil. Resmen askerî kamptaydım. Bir maç kaybettik. üç minibüs, oyuncuların kullandığı araçlarla ormana gidiyoruz. Oynayanlar bir saat hiç durmadan koşuyor, oynamayanlar ise bir buçuk saat… Durmak yok.
Yanındaki yardımcısı da komandoydu. gerçekten komando. Burnundan bir şey çekiyordu, 'Morgan' diyordu, biz de başlıyorduk. Askerî kampta iki gün antrenman yaptık. Hani o eski usul var ya, tek ayakla merdiven çıkma… Kaçıncı yüzyıldayız!
En son yaptırdığını söyleyeyim: Biz otelden bisikletlerle geliyoruz. O da sahanın ortasında, elinde düdükle dolaşıyor. Biz bekliyoruz. Sonra düdüğü çalıyor, 'Hadi koşun' diyor. Koş da nereye kadar koşacaksın!
Ben bıraktım, 'Belim ağrıyor' dedim. Keşke demeseydim. Atletik performansçıyı başıma verdi. Her gün iki buçuk saat bisiklet sürüyorduk, yoksa para cezası...
Sabah altıda yedi oyuncu, bir okulun spor salonuna gidiyorduk. Halatlara tırman, in, atla. Yapamayınca da göndermiyor. En sonunda 'Lanet olsun, futbolu bırakacağım' dedim. gerçekten bırakma noktasına gelmiştim.
Fulham'ı çalıştırırken basın sordu: 'Çok ağır idman yaptırıyormuşsunuz' diye. O da 'Kimse ölmedi daha' dedi. Takım küme düştü.”
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?